“Documentair, Event- & Portretfotograaf uit Haarlem, met een scherp oog voor unieke en eigenzinnige details.”

Nog zie ik mijn opa in korte broek en poloshirt staan tijdens familiefeestjes, BBQ aan, satétjes erop, oma staat in de keuken te kokkerellen, zoals zij dat noemde, en dan de camera: vastleggen wat er gebeurt en vooral het documenteren van ons – de kleinkinderen. Ik weet niet beter of er werden altijd foto’s gemaakt door mijn opa, mijn moeder of mijn oom, de gewoonste zaak van de wereld. Opa overleed al toen ik 7 was – inmiddels alweer 28 jaar geleden, nu vraag ik mij af hoe hij dat zou vinden, dat ik – Pup (mijn koosnaam ) – van zijn hobby mijn professie heb gemaakt: zou hij blij en trots zijn dat ik iets doe wat ik leuk vind en waar ik mijn eigen bedrijf van heb kunnen maken? Ik zal het nooit weten.

Gek genoeg, ondanks dat camera’s de normaalste zaak van de wereld waren, heb ik pas in 2008, op 27-jarige leeftijd, die camera opgepakt. Net afgestudeerd werkte ik bij een online magazine waar het gebrek aan goed en mooi beeldmateriaal mij noodzaakte iets met fotografie te doen: het triggerde de noodzaak in mij om zelf te creëren en anders naar de wereld te kijken.

Het was echter niet alleen om te creëren. Voor een introvert, en daarbij nog eens een hooggevoelige introvert, is het maken van foto’s een geweldige manier om mij uit te drukken. Op deze wijze kan ik laten zien hoe mijn wereld eruit ziet, hoe ik naar mensen en de wereld kijk. Ik ben geen prater, maar een observator des te meer: hoe gedragen mensen zich, hoe zien ze eruit of hoe uit men zich. Ik vind het immens interessant. Al die eigenzinnige, grappige en authentieke quirks die ons als persoon definiëren, zelfs de imperfecte eigenschappen. Waarom de imperfectie? Omdat het ons meer mens maakt, ook al probeer ik zelf – heel ambivalent – naar perfectie te streven 😉 Tevens is het een goede houvast, dat de notie van perfectie niet bestaat. We kunnen alleen maar ons stinkende best doen en onszelf zijn, want uiteindelijk komt onze unieke schoonheid van binnenuit.

Daarom heb ik mijzelf als doel gesteld met mijn fotografie of visual storytelling op zoek te gaan naar de imperfecties en de ware zelf: de innerlijke schoonheid en die zichtbaar te maken. Of dat nu in de vorm van een portret, documentaire of evenement is.