In mei 2013 werd ik door Jan van Betten het podium van TEDxHaarlem opgeschopt – uiteraard gechargeerd – want hij vond dat ik een mooi verhaal had dat goed bij het thema ‘the power of small’ paste. Voor een achter-de-camera-meisje en introvert is het spreken in het openbaar, en vooral het vertellen van mijn eigen verhaal, een ware nachtmerrie. En toch…Als je voor een tedtalk gevraagd wordt, een talk die voor velen op de bucketlist staat, kun je niet weigeren: het is immers een (kleine) eer. Dus, hup, angst de vuilnisbak in en gaan. Door in mijn eigen spotlight te stappen, heb ik ook stappen op mentaal gebied gemaakt. Dat pestverleden wat ik als een grote pest jaar in jaar uit op mijn schouders meetorste, was niet meer. Nee, dat neemt niet weg dat ik verlost was van al mijn onzeker- en gevoeligheden. Het was een kleine stap in de juiste richting: met recht ‘the power of small’.

SUMMARY OF MY TEDTALK

This isn’t a success story about a Hollands Next Top Model or even a young Einstein. This story is about a hypersensitive woman who is being bullied half her life and trying to figure out herself and main purpose in life by telling other peoples stories.
 
People don’t know what it means to be bullied. A lot of the pain and consequences lie under the surface or go by unnoticed. The problem of bullying is that most of the time the actual damage is invisible. Ergo: there is nothing wrong with you! And this is partly the crux of my story. It is about the importance of visibility and being yourself. But most of all an honest story about me.